I sommar flytta Marit Westheim heim att til Volbu, etter fleire år i hovudstaden. Ho og sambuaren Sindre kjøpte hus på forsommar’n, og det har gått slag i slag sidan då.
– Eg gjekk nærmast rett frå malingsbøtta og oppussing til scenen på Beitostølen, seier ho med eit smil.
På Huldrescena under Trollrock 2025 leverte Marit ein konsert som fekk både sol, publikum og dansesko til å smile. Linedansarane kosa seg stort med dei rytmiske låtane hennar, og Marit stod stolt på scena med berre eigenskrivne songar på programmet.
– Det er ei milepæl for meg, seier ho til Langsveien.no. – Tidlegare har eg blanda inn coverlåtar i konsertane, men no har eg endeleg nok eigen musikk til å fylle heile spelelista sjølv. Det kjennest heilt fantastisk!
Musikk på valdresmål
Marit syng på valdresdialekt, noko som gir musikken hennar ein ekstra nærleik og identitet. – Det følast naturleg. Eg likar å skrive slik eg snakkar, seier ho. Låtane hennar kombinerer fengande melodiar med ærlege og varme tekstar – noko som treffer både unge og vaksne midt i hjartet.
Eit kulturliv med begge beina planta i Valdres
Både Marit og sambuaren Sindre jobbar i kulturskulen – han i Nord-Aurdal, ho i Vestre Slidre. Der underviser Marit i song og gitar, og det er ei rolle ho trivst godt i.6
– Eg har òg eit kor som heiter «Sisters», og me har det utruleg artig saman, fortel ho. – Det er så mange flinke og engasjerte elevar i kulturskulen, og eg håpar verkeleg dei får bruke musikken til å finne glede – både for seg sjølve og kanskje for eit større publikum òg.
Ho legg til, med eit smil og eit lite glimt i auga: – Kven veit, kanskje står ein eller fleire av mine elevar på Huldrescena om eit par år – eller ti?
Heim att – og fullt av idear
Flyttinga frå Oslo 6til Volbu markerer starten på eit nytt kapittel for Marit. Ho er nærare familien, fjella og røtene – og ho har både hus, arbeid og musikk tett på livet sitt. – Eg har fleire nye låtar på gang, og idéar kjem stadig når eg går tur eller sit på trappa heime. Det å ha rom rundt seg og puste frisk luft gjer noko med kreativiteten, seier ho.
Ein artist med ekte forankring
Etter konserten på Beitostølen kunne publikum både sjå og høyre at Marit Westheim har funne sin plass – og at scena i Valdres har fått tilbake ei viktig stemme. Med varme, kraft og positivitet formidlar ho songar som kjem frå hjartet, og det var tydeleg at både publikum og dansarar tok henne imot med opne armar.
– Eg kjenner meg heldig. Dette er heime – og her vil eg bygge vidare, avsluttar ho.
Ps. Marit med band spelar på Trykkeriet i Fagernes under Byfesten der i september.
sommar flytta Marit Warberg Vestheim heim att til Volbu, etter fleire år i hovudstaden. Ho og sambuaren Sindre kjøpte hus på forsommar’n, og det har gått slag i slag sidan då. – Eg gjekk nærmast rett frå malingsbøtta og oppussing til scenen på Beitostølen, seier ho med eit smil.
På Huldrescena under Trollrock 2025, laurdag 26. juli, leverte Marit ein konsert som fekk både sol, publikum og dansesko til å smile. Linedansarane kosa seg stort med dei rytmiske låtane hennar, og Marit stod stolt på scena med berre eigenskrivne songar på programmet.
– Det er ei milepæl for meg, seier ho til Langsveien.no. – Tidlegare har eg blanda inn coverlåtar i konsertane, men no har eg endeleg nok eigen musikk til å fylle heile spelelista sjølv. Det kjennest heilt fantastisk!
Musikk på valdresmål
Marit syng på valdresdialekt, noko som gir musikken hennar ein ekstra nærleik og identitet. – Det følast naturleg. Eg likar å skrive slik eg snakkar, seier ho. Låtane hennar kombinerer fengande melodiar med ærlege og varme tekstar – noko som treffer både unge og vaksne midt i hjartet.
Eit kulturliv med begge beina planta i Valdres
Både Marit og sambuaren Sindre jobbar i kulturskulen – han i Nord-Aurdal, ho i Vestre Slidre. Der underviser Marit i song og gitar, og det er ei rolle ho trivst godt i.
– Eg har òg eit kor som heiter «Sisters», og me har det utruleg artig saman, fortel ho. – Det er så mange flinke og engasjerte elevar i kulturskulen, og eg håpar verkeleg dei får bruke musikken til å finne glede – både for seg sjølve og kanskje for eit større publikum òg.
Ho legg til, med eit smil og eit lite glimt i auga: – Kven veit, kanskje står ein eller fleire av mine elevar på Huldrescena om eit par år – eller ti?
Heim att – og fullt av idear
Flyttinga frå Oslo til Volbu markerer starten på eit nytt kapittel for Marit. Ho er nærare familien, fjella og røtene – og ho har både hus, arbeid og musikk tett på livet sitt. – Eg har fleire nye låtar på gang, og idéar kjem stadig når eg går tur eller sit på trappa heime. Det å ha rom rundt seg og puste frisk luft gjer noko med kreativiteten, seier ho.
Ein artist med ekte forankring
Etter konserten på Beitostølen kunne publikum både sjå og høyre at Marit Warberg Vestheim har funne sin plass – og at scena i Valdres har fått tilbake ei viktig stemme. Med varme, kraft og positivitet formidlar ho songar som kjem frå hjartet, og det var tydeleg at både publikum og dansarar tok henne imot med opne armar.
– Eg kjenner meg heldig. Dette er heime – og her vil eg bygge vidare, avsluttar ho.
PS: Marit med band spelar på Trykkeriet i Fagernes under Byfesten der i september.
#MaritWarbergVestheim #Volbu #Trollrock2025 #Valdresmusikk #Huldrescena #EigenMusikk #Kulturliv #ByfestenFagernes #TrykkerietFagernes #HeimAtt #ValdresKultur #Lokalartist
